 |
Ilık Savaş’a siftah |
 |
 |
|
Kayıtsız Kullanıcı bildirdi: "Soğuk Savaş’tan sonraki ara dönem bitiyor ve yeni bir ‘ılık savaş’ ortamına giriliyor. Rusya’nın Abhazya ve Osetya’yı tanıması sonrasındaki duruma bir göz atalım.Abhazya ve Osetya
Oset ve Abhazlar’ın bağımsızlık taleplerinin özü otoriter Rusya’nın verdiği kadar bağımsızlık. Öyle olmasa Rus toprağı olan Kuzey Osetya ile birleşip gerçekten bağımsız Osetya’yı kurma talepleri olurdu. Tercih, Gürcistan içinde kalıp federal bir yapıya doğru yol almaktan yana da değil.
Nitekim Abhaz yönetimi Mart ayında Tiflis’in geniş muhtariyet teklifini anayasası uyarınca ‘başka bir ülkeyle bu derecede işbirliği yapılamayacağı’ gerekçesiyle reddetmişti. Özgürlük, bağımsızlık gibi kavramlar, Gürcistan gibi her şeye rağmen demokrasisini yerleştirmeye çalışan bir ülkeyle birlikte mi anlam taşır, yoksa totalitarizmden otoritarizme geçmiş bir Rusya ile mi?
Türkiye’deki Kafkasyalılar iki bölgenin Rusya tarafından tanınmasını kutlarken Türkiye’ye sığınmış olmalarının nedenlerini, 18. yüzyıldan bu yana Kafkas halklarının baş belası konumundaki Rusya’yı ne kadar kolay unutuyorlar.
Kosova’nın Abhazya ve Osetya için emsal oluşturduğu konusuna gelince, Kafkaslardaki husumette Rusya’yı arkalarına alan ayrılıkçı idareler Tiflis’in federal çözüm tekliflerini hep reddetti. Hâlbuki Balkanlarda Arnavut ve Sırplar arasında yıllarca bir orta yol arandı ama Rusya’nın etkisindeki Sırplar katiyen bir federal çözüme yanaşmadı.
Rusya
Rusya hesaplarını Nato’nun ve Batı’nın tabansızlığı üzerine, diğer yanda Soğuk Savaş sonrasında Batı ile kurduğu ekonomik, siyasî ve askerî ilişkilerin Batı için Gürcistan ve Ukrayna’dan daha önemli olduğu üzerine yapmış gözüküyor. ABD’nin seçim döneminde kendiyle haşır neşir olması faktörü de cabası. Bunlara binaen retoriği küstah ifadelerle dolu. Batı’nın içinde bulunduğu uluslararası kurumları ciddiye almayan beyanları da öyle. Ama Şangay Beşlisi’nin gayridemokratik ülkeleriyle arası fevkalâde. Rusya’nın bundan sonra Saakaşvili’yi devirmek ve kendine yakın bir kukla hükümet kurdurmak için çalışacağı açık.
Batı, Rusya’ya pek çok konuda bağımlı, doğru. Enerji başta olmak üzere özellikle Almanların Rusya ile olan münasebeti mükemmel. Afganistan savaşında Rusya Nato’ya uçuş hakkı gibi hayatî destekleri esirgemiyor. Her ne olursa olsun Nato ile aşık atma uğruna iktisaden çöken Sovyetler gibi Rusya da girilecek bir silah yarışından galip çıkmaz. Ama bu yeni gerginlikten son tahlilde hiçbir tarafın kârlı çıkacağı söylenemez. Rusya artık dünya dili konuşmuyor, kendine has çok tehlikeli bir dil konuşuyor.
Batı, AB, ABD
Pazartesi yapılacak olağanüstü AB devlet ve hükümet başkanları toplantısı hareketli geçecek. Türkiye yine toplantıda yok. Son Nato toplantısında Gürcistan ve Ukrayna’nın üyeliğine karşı çıkan Almanya-Fransa ikilisinin hem AB içinde hem Nato’daki tavırlarının değişmesi beklenmeli. AB Rusya’nın restini görmezse komşusu Ukrayna’nın bekasını tehlikeye atmış olacak. Eylül’de Londra’da yapılacak Nato toplantısı Gürcistan ve Ukrayna konusunda üyelik öncesi dönemi belirleyen Üyelik Eylem Planı’nı (MAP) başlatma kararı alabilir.
Türkiye ve İstikrar Paktı
İstikrar Paktı doğmadan öldü. Zaten pakta dâhil olacak beş ülkeden ikisi, Ermenistan ve Rusya ‘toprak bütünlüğü’ ilkesine sadık ülkeler değilken nasıl diğer üç ülkeyle anlaşacakları muamma idi. Kaldı ki Kıbrıs konusu etrafında Türkiye’nin de bu ilkeye ne kadar sadık olduğu tartışılır.
Rusya’ya enerji bağımlılığı kuzey komşusu tarafından yapılacak her şantaja açık ve kırılgan olduğuna işaret etse de yeni dönemde tarafını belirlemesi gerekiyor. Türkiye, barışın sadece savaşla tesis edilebileceğine iman etmiş Rusya gibi mi, yoksa meselelere siyasî çözümler üretme üzerine bina edilmiş AB gibi mi olacağına karar vermesi gerekiyor. Batı’dan uzaklaşma eğilimi ağır basabilir.
Cengiz AKTAR
Gazete Vatan
29.08.2008"
|
 |
 |
|
Tarih: 30.08.2008 Saat: 13:40 Gönderen: nehusenuri |
 |
|
---Narltajans Kafkas Chat--- | |
 |
Ortalama Puan: 0
Toplam Oy: 0
|
 |
|
|
