 |
GÜVEN SORUNU |
 |
 |
|
Diasporada Çerkeslerin varlığını temsil eden en önemli kuruluşlar derneklerdir. Türkiye ‘de sayısı yaklaşık sekseni bulan dernek kurulmuştur. Hatta bazı büyük şehirlerde birden fazla derneğimiz vardır.
Bu yazımı yaklaşık on yılını dernek ortamlarında geçirmiş bir büyüğümüzle yaptığım sohbetten sonra yazmaya karar verdim. Kendisine, yaklaşan sürgün günü için dernek olarak hazırladıkları bir program olup olmadığını sormuştum. Bu şekilde açılan sohbet, derneklerde dirsek çürütmüş abimizin eteğindeki tüm taşları dökmesine neden oldu. Sürgüne dair bir seminer hazırladıklarını hatta geçen gün gidip salonu kiraladıklarını söylerken neden bu kadar sinirlendiğini anlayamamıştım.
Ancak konuşmasının devamında ‘ kiralanan salon çok büyük, böyle programlara bizim millet katılmaz! , ne gerek vardı o kadar para harcamaya zaten dernek maddi anlamda sıkıntıda’ ! Demişti. Yıllardır dernek ortamlarında bulunan abimizin bu cümlesi beynime balyoz gibi inmişti. Bu düşünceye hiçbir zaman inanmak istemedim. ‘ Siz iyi duyuramamışsınızdı r abi’ diye cevaplayınca daha çok sinirlendi. ‘Her hafta dernekte düğün olacağınıda duyurmuyoruz ama nedense yeterli çoğunluk toplanıyor’ ! Dedi. Sohbetin devamında aslında derneklerde azda olsa milletine faydalı olmak isteyen gençlerin olduğunu, ancak onlarında dernek yönetimine yâda maddi imkânsızlıklara takıldıklarından bahsetmişti. Oldum olası derneklerin potansiyel zexes ve folklorcu yetiştirme mekânı olarak görülmesine karşı oldum. Ancak derneğe giden gençlerin ne kadarının ‘kültürümüzü yaşatma’ davasını sırtlandığını yâda derneklerde bu amacın gençlere ne kadar aşılandığı ayrı bir tartışma konusudur.
Sanırım, derneklerimizin genel sorunlarından biride maddiyat. Ben kendimi bildim bileli derneklerimizin parası yok. Ancak bu konu üzerinde değinilmesi gereken sorunlar olduğunu düşünüyorum. Türkiye ‘ de derneklere giden kesim azınlık durumundadır. Geriye kalan büyük kesimin derneğe gitmeme nedenlerini ise şu şekilde sıralayabiliriz; kültürü yaşatma olarak iddia edilen faaliyetlerin ceguya dayalı olması, Çerkeslikten dem vuran insanların konuştuklarıyla yaşadıklarının aynı olmaması, her türlü düşüncenin ve görüşün hoşgörüyle karşılanmaması, yönetimdeki insanlarla yâda dernekte sözü geçen büyükler ile gençlerin uyuşamaması, derneklerin açılma amaçları doğrultusunda ilerleyemedikleri, yâda derneğe sadece akordiyon çalmasını ve ceguyu öğrenmek için gidildiği düşüncelerinin yaygın olmasıdır. Öncelikle derneklerin bu yanlış imajlardan sıyrılıp, ciddi kararlar alması ve aldıkları kararlarında arkasında durmaları gerekmektedir. Ne Birkaf nede Kafder olarak değil ‘ KAFKAS KÜLTÜRÜNÜ YAŞATMA VE DAYANIŞMA’ ! Özelliği ile faaliyet göstermeleri ve derneğe gelmeyen kesimi bu birleşmeye inandırmaları gerekmektedir.
Derneklerin ‘ Sadece derneğe gelenler gerçek Çerkes’ tarzındaki burjuvari hallerinden kurtulmaları, kendi yağımızda kavruluruz anlayışını unutmaları, halkın içine inmeleri, evlere konuk olmaları, konuk oldukları evlerdeki HER DEĞERLİ ÇERKESİN sorun ve isteklerini dinlemeleri, köyleri düğün haricinde ziyaret etmeleri, kültürü yaşatma ve yeni nesli yetiştirmek üzere yapmak istediklerini samimi bir dille derneğe gelmeyen büyük kesime anlatmaları gerekmektedir. Ancak bu şekilde derneklere karşı sarsılan ‘’güven’’ tazelenmiş ve derneklerin çalışmalarına olan ihtiyaç hissettirilmiş olacaktır. Bizim milletimiz inandığı davanın sonuna kadar gider ve maddi, manevi desteğini de esirgemez. Ancak inandırmak çok önemli bir konudur. İşte o zaman derneğe aylık olarak yapacağı katkıyı insanlar içleri rahat, yeni neslin ve kültürün devamlılığının sağlanması adına üzerine düşen vazifeyi yapmış olmanın rahatlığı ve güveni içinde, çekinmeden şartlar ne olursa olsun yapacaklardır. Bu şekilde derneğe özellikle kızlarını göndermek istemeyen babalar, kendisi derneğe gittiği halde kardeşinin derneğe gitmesine izin vermeyen abiler sorun olmayacak, milletine hizmet etmek isteyen ve kendisini yetiştirmek isteyen her çerkes gencide hayırlı oluşumlara dâhil olabilecektir. Maddi imkânların genişlemesi ile birlikte abimizin boynunu bükerek ifade ettiği gibi dernek başkanları sadece kesesine göre değil, taşıdığı amaç ve yapmak istedikleri için seçebiliriz. Bu şekilde başkan koltuğuna oturan idealist yöneticilerle de daha kapsamlı ve eğitici projelerin gerçekleştirileceğ i de tartışılamaz bir gerçektir.
Hem belki bu şekilde; Sayısı gün geçtikçe artan bunca derneğimize rağmen, Bursa gibi batıda ve büyük şehir olan bir ilin Çerkes köyünün suyunun daha geçen sene musluklardan akmaya başlaması ve bu sene yollarının asfalt olması gibi bir utancıda yaşamak zorunda kalmayız. Belki yaptırım gücümüz oluşur kim bilir…
Özetle dernekler, derneğe gelmeyen kalabalık Çerkes kesimin desteğini ve yardımını arkalarına almadan kalıcı ve faydalı projelere imza atmaları mümkün değildir. Bu şekilde yapılmayan her oluşum yok olmaya yâda yok sayılmaya mahkûmdur.
KAFKASYA
kafkasya@muslumance rkes.com
|
 |
 |
|
Tarih: 26.05.2008 Saat: 04:54 Gönderen: bahtiyar |
 |
|
---Narltajans Kafkas Chat--- | |
 |
Ortalama Puan: 5
Toplam Oy: 1
|
 |
|
|
